Για το θέμα του Πάνου Μιχαήλ στο Radiobubble (updated)

Τις εξελίξεις μπορείτε να τις διαβάζετε εδώ

Eνημέρωση 18/11/2009: Καταθέσαμε υπόμνημα στο οποίο γράφουμε αυτά που γράφουμε και παρακάτω σε αυτό το post και αναμένουμε…

 

update:

“…το θέμα είναι μιλήσουμε ως πομποί και δέκτες για το νέο κύμα του
τολμηρού και του πρωτότυπου, να επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τον
εσωτερικό μηχανισμό των πραγμάτων, ν’ αναμετρηθούμε με τον αστερισμό
του διαφορετικού, να συνθέσουμε τις καινούριες μυθοπλασίες των καιρών,
εξερευνώντας τα όρια της προσωπικής έκφρασης και του μιντιακού
συντελεσμένου με ένα τρόπο διαφορετικό απ’ ότι έκαναν μέχρι τώρα οι
-αμαρτωλοί- προκάτοχοι. Οι καιροί το απαιτούν, το νέο μέσο το
επιτρέπει, η κούραση το κόσμου το αναμένει, η γενιά μας το μπορεί”

 

Όπως θα είδατε ίσως και στην ενημέρωση του αρχικού post, καταθέσαμε υπόμνημα, δια χειρός Βασίλη Σωτηρόπουλου (elawyer), με το οποίο εξηγούμαστε επισήμως.

Βρισκόμαστε σε διαδικασία αναμονής. Λογικά μεσ’ τις επόμενες ημέρες θα πρέπει να μας καλέσουν και να ενημερωθούμε και επίσημα για το ποιός είναι ο θιγόμενος από την εκπομπή του Πάνου Μιχαήλ και το εάν πρόκειται περί αγωγής, μήνυσης ή ό,τι, ποιός την κατέθεσε και για τι κατηγορούμαστε….

Μέχρι τότε, σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον, τον προβληματισμό, τις αναδημοσιεύσεις, τα blog post, τα twitts και είδους κινήσεις σας που βοήθησαν και συνεχίζουν να βοηθούν στη δημοσιοποίηση του θέματος.

Συνεχίζουμε να θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό, τη δεδομένη στιγμή, οι πολίτες να είναι όσο το δυνατόν πιο καλά ενημερωμένοι.

Ο Πάνος Μιχαήλ έχει ήδη δημοσιεύσει στο blog του, εδώ. Κι ο elaywer περί της νομικής διάστασης εδώ

 

η ελευθερία λόγου δεν κάθεται στο σκαμνί

Η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ζητάει από το radiobubble τα στοιχεία (ip adresss) του Πάνου Μιχαήλ

Αντιγράφω από το www.radiobubble.gr

Τρι, 17/11/2009 – 11:54 

Η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με έγγραφό της, μου ζητάει, ως διαχειριστή του ιστοτόπου radiobubble.gr, και μετά από σχετική εισαγγελική παραγγελία, να της γνωστοποιήσω “τα στοιχεία (ip address) του κατόχου του προφίλ Panos_Michail κατά τις ημερομηνίες 1 Νοεμβρίου και 9 Νοεμβρίου”.

1) Το radiobubble δε διατηρεί τις IP του χρηστών του. Οι IP θα μπορούσαν πιθανά να ανασυρθούν μέσω των log files του server μας, όμως

2) Θεωρούμε εκτός των ορίων της δεοντολογίας μας, του νόμου και του Συντάγματος της Ελλάδας, την παροχή προσωπικών στοιχείων των χρηστών μας.

3 ) Ο χρήστης με user name Panos_Michail… είναι ο Πάνος Μιχαήλ.

Ποτέ δεν το κρύψαμε, και ποτέ δεν το έκρυψε.

Το ζωντανό πρόγραμμα, αυτό που εκπέμπεται από το στούντιο μας, αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθρώπους επώνυμους που με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, του συγγραφέα, του σκηνοθέτη, του ποιητή, του λάτρη της μουσικής, του blogger, του ενεργού πολίτη εν γένει, δημιουργούν και εκπέμπουν ραδιοφωνικές εκπομπές.

Εκπομπές (επιτρέψτε μας) υψηλού επιπέδου, που τιμούν και το radiobubble και εν γένει τις έννοιες “δημόσιος λόγος”, “δημοσιογραφία”,  “τέχνη”, “ραδιόφωνο” και “νέα μέσα”.

Ακόμη και οι bloggers που εκπέμπουν τις εκπομπές τους μέσω του radiobubble χρησιμοποιώντας μόνο το διαδικτυακό τους ψευδώνυμο, είναι πρόσωπα ιδιαιτέρως γνωστά στη διαδικτυακή κοινότητα και την ελληνική κοινωνία…
Όσα βγαίνουν στον αέρα από τα μικρόφωνά μας, ακολουθούν πιστά όχι μόνο τους νόμους, αλλά και -με δική μας πρωτοβουλία- τον κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, της οποίας άλλωστε αρκετά μέλη της κοινότητάς μας είναι μέλη.

Εγώ προσωπικά, ως διαχειριστής του ιστοτόπου, αναλαμβάνω με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση την ευθύνη όσων εκπέμπονται από το ζωντανό μας πρόγραμμα.

Επίσης, μαζί με τον Πάνο, θα γνωστοποιήσουμε και τυπικά στις αρχές… τα ήδη  γνωστά σε όλους στοιχεία του.

Και θα περιμένουμε τις εξελίξεις, ώστε να απαντήσουμε αναλόγως.

Μέχρι τότε, καλούμε κάθε νοήμονα ενεργό πολίτη αυτής της χώρας και ιδιαίτερα τη διαδικτυακή κοινότητα να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί για το θέμα.

Σας προτείνουμε, καταρχάς, να ακούσετε την εκπομπή του Πάνου της 1/11/2009 την οποία θα  βρείτε εδώ, καθώς και την εκπομπή της 9/11/2009 που θα βρείτε εδώ ώστε να αποκτήσετε προσωπική άποψη για το περί τίνος πρόκειται.

Μόνο να εικάσω θα μπορούσα αυτή τη στιγμή ποιός ή ποιοί, λανθασμένα θα μπορούσαν να θεωρήσουν εαυτόν θιγόμενο…

Eάν σήμερα ξεκινάει μια νέα εποχή για το ελληνικό διαδίκτυο και για αυτό που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ως δημόσιο λόγο, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε παρέα το επόμενο διάστημα.

Το σίγουρο είναι, ότι όποια κι αν είναι αυτή η “νέα εποχή”, θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να φέρει ως συστατικά στοιχεία της, όλα εκείνα για τα οποία επί χρόνια δουλεύουμε σκληρά και έχουν να κάνουν με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.

Όλα αυτά που μας έφεραν κοντά με χιλιάδες ανθρώπους και έκαναν κάτι παραπάνω από ευανάγνωστο το ποιός είναι ο λόγος ύπαρξης και η προσφορά του διαδικτύου και των νέων μέσων.

Τα οποία νέα μέσα, όσο περνάει από το χέρι μας, δε θα γίνουν παλιά.

Με την ελπίδα να κερδίσει η λογική…

Για την ανοικτή ραδιοφωνική κοινότητα radiobubble.gr

Αποστόλης Καπαρουδάκης
με user name Αποστόλης Καπαρουδάκης
και επίσης διαδικτυακό όνομα Eυριπίδης Αγγελόπουλος

(ως τραγική ειρωνία σήμερα…) 17 Νοεμβρίου του 2009

* Όλες οι εκπομπές του Πάνου Μιχαήλ βρίσκονται εδώ. Και το blog του εδώ http://greek-lolita.blogspot.com/

*Για το νομικό μέρος της υπόθεσης θα μιλήσουν πιο ειδικοί από εμένα. Αναμένουμε το άρθρο του elawyer Βασίλη Σωτηρόπουλου ο οποίος έχουμε τη χαρά να χειρίζεται νομικά την υπόθεση. Να επισημάνω μόνο την ανάγκη να υπάρξει σύντομα ένα ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο σε σχέση με το ποια είναι στο διαδίκτυο προσωπικά δεδομένα και ποια όχι, ώστε να ξέρουμε κι εμείς πως θα πορευτούμε. Τις θέσεις μας επ’ αυτού, τις ακούτε έτσι κι αλλιώς στις εκπομπές μας εδώ και πολύ καιρό.

*Εάν υπάρξουν εξελίξεις θα πραγματοποιήσουμε άμεσα έκτακτες ενημερωτικές εκπομπές και νέες δημοσιεύσεις, μείνετε συντονισμένοι στο liveradio και στην ιστοσελίδα…

* H εικόνα του post είναι του Πάνου Μιχαήλ.

* Για το twitter προτείνουμε ως tag το #spfr (εννοώντας speech freedom)

statement

Λοιπόν, το αποφάσισα. Δεν πα’ να καίγεται ο κόσμος και να σκάνε βόμβες, εγώ ΘΑ ΕΙΜΑΙ καλά. Τέλος!

Στα κομμάτια, θα πάθω τίποτα στο τέλος… Ένα χαμόγελο ΝΑ! λοιπόν, και κοιτάμε μπροστά. Όποιος θέλει ακολουθεί. Life is full of surprises, some times good, some times bad. Get used to it and LIVE!!!!!

Remember, remember, the 17th of November…

Του μυαλού τα καμώματα

Σχεδόν 12 το βράδυ, Κυριακή, στο σπίτι, δουλειά. Προσπαθώ να στύψω το μυαλό μου να κατεβάσει επειγόντως κάποια έξυπνη ιδέα για ένα καινούργιο project. Δεν έχω παράπονο, όλο και κάτι κατεβαίνει αλλα με κόπο. Συνήθως δεν έχω τέτοια προβλήματα, οι ιδέες ακολουθούν η μία την άλλη και μετά είναι καθαρά θέμα χρόνου και τεχνικής η υλοποίησή τους. Αυτές τις μέρες όμως είναι αλλιώς…

Το μυαλό μου ταξιδεύει συνεχώς. Είναι κι αυτές οι βόμβες μεγατόνων που σας έλεγα τις προάλλες, τις κάναμε 4 τελικά. Ναι, άλλη μία έπεσε ακριβώς πάνω μου την Παρασκευή το βράδυ, μικρότερης ισχύος βέβαια αλλά δεν έχει να κάνει: η βόμβα παραμένει βόμβα. Όπως βλέπετε όμως, την έβγαλα και πάλι καθαρή και όσοι με γνωρίζετε και προσωπικά θα ξέρετε ότι αντέχω γενικότερα και οι βόμβες δεν με τρομάζουν.

Μωρέ αντέχω, δεν είναι θέμα, αλλά όσο δεν βλέπεις τα όριά σου τόσο πιο επικίνδυνο γίνεται το πράγμα. Δεν ξέρεις που να βάλεις τη δικλείδα ασφαλείας προκειμένου να γλιτώσεις τη μετωπική με τον τοίχο ή την πτώση από τον γκρεμό, όπως το δει κανείς. Πώς έχουν τα καλώδια σε κάποιες συσκευές ένα κίτρινο αυτοκόλλητο και μετά ένα κόκκινο για να σε ειδοποιήσουν να μην το τραβήξεις άλλο γιατί θα σπάσει και θα πάθεις ηλεκτροπληξία; Ε, σε μένα ούτε κίτρινο αυτοκόλλητο υπάρχει, ούτε κόκκινο. Μια κι έξω. Και αυτό είναι πρόβλημα.

Πρέπει να είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα γιατί ψυχασθένεια προς το παρόν δεν μου έχει διαγνωστεί και περιφέρομαι καθημερινά ανάμεσα σε γιατρούς όλων των ειδικοτήτων σχεδόν. Κάποιος θα το είχε προσέξει λοιπόν, δεν μπορεί. Ιδίως εκείνο το καλοκαίρι που φορούσα τη μακό μπλούζα που έγραφε “θέλω ψυχίατρο”. Κάποιος θα είχε φιλοτιμηθεί τότε και θα ερχόταν, έστω και για μία καλημέρα βρε αδελφέ, και θα μου είχε πει “κοριτσάκι, έλα να σου φορέσουμε την άσπρη μπλουζίτσα που δένει μοδάτα τα χέρια σου στην πλάτη”.

Καταλήγουμε λοιπόν στον χαρακτήρα. Α ναι, και τα βιώματα. Μεγάλο πράγμα τα βιώματα. Ποτέ δεν ξέρεις ο καθένας από εμάς τι φαντάσματα κουβαλάει, ποιους φόβους, ποιες ανασφάλειες. Η μάνα μου λέει “όποιος καεί με το χυλό, φυσάει και το γιαούρτι”. Ο πατέρας μου λέει “όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια”. Που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει το εξής: όταν την πάθεις μία να είσαι διπλά προσεκτικός μην την ξαναπάθεις και δεύτερη, αλλά ταυτόχρονα δίνε και καμία ευκαιρία γιατί όλες οι περιπτώσεις δεν οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Και αυτό ακριβώς ακολουθώ κι εγώ (και μου σκάνε οι βόμβες ).

Επιστρέφοντας στο μυαλό μου (το ποιο?), τις τελευταίες μέρες είναι τόσο φορτωμένο που ορισμένες φορές το νοιώθω στα όρια να κατεβάσει ρολά. Να κλείσει. Να πάρει άδεια. Να μου πει goodbye my love, goodbye. Αλλά δεν το κάνει, γιατί είπαμε: αντέχει. Και η καρδιά αντέχει επίσης. Και η λογική (αχ αυτή η λογική…). Και το συναίσθημα. Και η αισιοδοξία. Και η ψυχραιμία. Όλα πάνω μου και μέσα μου αντέχουν (γεια σου ρε πατέρα με τα γονίδιά σου…). Αλλά που και που ένα δάκρυ μου φεύγει, έτσι, ανεπαίσθητο. Ίσα ίσα να μου βρέξει τα βλέφαρα και να με κάνει να ανάψω ένα τσιγάρο στα σκοτεινά. Είτε από χαρά, είτε από λύπη.

αστράφτει και βροντάει σήμερα!

original photo by ilhan gendron under CC License

…και δεν μιλάω για τον καιρό…

Βόμβες μεγατόνων

original photo by Rob Crusoe under CC License on Flickr

Κοίτα να δεις τι γίνεται ορισμένες φορές… εκεί που δεν το περιμένεις, ξαφνικά σκάει μία βόμβα μεγατόνων ακριβώς πάνω σου. Δεν σε σκοτώνει, αλλά σε κουφαίνει, σε τυφλώνει, σε χαζεύει, σε αποπροσανατολίζει.

Αυτή η βόμβα κατά καιρούς και ανάλογα την περίπτωση, παίρνει διάφορα ονόματα. Άλλοι τη λένε “επιτυχία”, άλλοι τη λένε “αποτυχία”, άλλοι τη λένε “έρωτα”, άλλοι τη λένε “στεναχώρια”, άλλοι τη λένε “ευτυχία” και άλλοι “σφαλιάρα του αιώνα”.

Σε μένα, λοιπόν, έσκασαν ταυτόχρονα 3 τέτοιες βόμβες μεγατόνων, με διαφορετικό όνομα η καθεμία.

Είναι λογικό λοιπόν να μην μπορώ να θυμηθώ το απόγευμα που φεύγω από το γραφείο, για παράδειγμα, που έχω παρκάρει το αυτοκίνητο…

 

Και ένα τραγούδι για μένα…

Οδυσσέας Ελύτης

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ελύτης.  Πολυαγαπημένος ποιητής και προσωπική μου αδυναμία

“Στασου λιγακι πιο κοντα στη σιωπη και μαζεψε τα μαλλια της νυχτας αυτης που
ονειρευεται γυμνο το σωμα της. Εχει πολλους οριζοντες, πολλες πυξιδες, και
μια μοιρα που καιει ακουραστη καθε φορα και τα πενηντα δυο χαρτια της. Υστερα
ξαναρχιζει με κατι αλλο-με το χερι σου, που του δινει μαργαριταρια για να
βρει εναν ποθο, ενα νησιδιο υπνου.
Στασου λιγακι πιο κοντα στη σιωπη κι αγκαλιασε την πελωριαν αγκυρα που
ηγεμονευει τους βυθους. Σε λιγο θα’ναι στα συννεφα. Κι εσυ δε θα
καταλαβαινεις, μα θα κλαις, θα κλαις για να σε φιλησω, κι οταν παω ν’ανοιξω
μια σχισμη στο ψεμα, ενα μικρο γαλανο φεγγιτη στη μεθη, θα με δαγκασεις.
Μικρη, ζηλιαρα της ψυχης μου σκια, γεννητρα μιας μουσικης κατω απ’το
σεληνοφωτο.
Στασου λιγακι κοντα μου.”

Προσανατολισμοί, Η συναυλία των γυακίνθων (Ι)

a bullet is not the solution

γιατί η βία, δεν είναι η λύση…

πουλήστε το, μοιράστε το, σκίστε το, τυπώστε το, κάντε το ό,τι θέλετε…

free to use αλλά με υποχρεωτική αναφορά δημιουργού