Θα μας κάνει η ιστορία στίχο γιατί θα έχουμε αγαπήσει και θα έχουμε αγαπηθεί, θα έχουμε γελάσει μέσα σε τόσο πόλεμο και θα έχουμε κλάψει μέσα σε τόση άνοιξη. Θα γίνουμε τραγούδι από φίλους και οι έρωτές μας θα μας κάνουν καντάδες με τα κορμιά μας να στάζουν πεταλούδες κόντρα στο τόσο μαύρο.
Θα είμαστε εμείς αυτοί που θα έχουμε κόψει τον πυκνό καπνό με το μαχαίρι, θα έχουμε σκουπίσει ο ένας το πρόσωπο του άλλου για να φανούν και πάλι τα χαρακτηριστικά μας. Εμείς μαζί και κανείς μόνος του. Θα κοιτάμε τις καταστροφές και με σηκωμένα μανίκια θα φτιάχνουμε αλυσίδες σωτηρίας, με τα χέρια μας μαυρισμένα από τη σωτηρία των προσώπων μας.
