Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να θυμηθείς το χτες, να δεις κατάματα το τώρα και να ονειρευτείς το αύριο. Να θέσεις νέες προτεραιότητες, να βρεις τα λάθη και τα σωστά και να επαναπρογραμματιστείς. Πώς αλλιώς;…

Δεκέμβρης 2008

Λένε ότι ο χρόνος είναι μεγάλος γιατρός και πως όσο περνάει από το κάθε γεγονός τόσο πιο καθαρά βλέπεις και κρίνεις όσα έχουν γίνει. Αλήθεια είναι, μόνο που κανείς δεν ξέρει ακριβώς πόσος είναι αυτός ο χρόνος που πρέπει να περάσει για να καθαρίσει το μυαλό σου από τις μυρωδιές και τις εικόνες που ταράζουν κάποιες από τις νύχτες σου και να καταφέρεις να σκεφτείς καθαρά.

Την Κυριακή κλείνει ένας χρόνος ακριβώς από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από τον αστυνόμο Κορκονέα. Μια δολοφονία που αν δεν υπήρχε ένα κινητό τηλέφωνο σε κάποιο μπαλκόνι να καταγράψει, δεν θα την πίστευε κανείς, όσοι μάρτυρες κι αν υπήρχαν. Ποιος θα ξεχάσει τον όρο “εξοστρακισμός” που αργότερα άλλαξε σε έναν πιο δόκιμο όρο… πιο δικηγορικό, πιο νομικίστικο. Βλέπαμε το βίντεο της δολοφονίας από τη μία και από την άλλη περιμέναμε το πόρισμα, ποιους απ’ όλους μας θα βγάλει τρελούς.

Εκείνες οι μέρες – περισσότερο οι νύχτες για την ακρίβεια “που ανήκαν στον Αλέξη” όπως έγραφε και ένα σύνθημα σε έναν τοίχο – τάραξαν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Σήκωσαν ανθρώπους κάθε γενιάς από τους καναπέδες, τους έβγαλαν στους δρόμους, ενεργοποίησαν άντρες, γυναίκες και παιδιά κάθε ηλικίας και ιδεολογίας. Ο κόσμος, όλοι μας δηλαδή, είχαμε πολλά για να διαμαρτηρηθούμε. Και είχε φτάσει η στιγμή, σαν μια σταγόνα να είχε ξεχειλίσει το ποτήρι της υπομονής. Γιατί τα τελευταία χρόνια δεν είχαν γίνει και λίγα.

Οι μνήμες μου έρχονται μία μία σαν ριπές, εκεί που δεν το περιμένω. Μια εικόνα, ένα πάτημα του κλείστρου της φωτογραφικής μηχανής, ένα σύνθημα, ένα χτύπημα, μια φωνή… η μυρωδιά του χημικού και του καμμένου πλαστικού στον αέρα, το τσούξημο στα μάτια και στο δέρμα, η αγωνία και η αγανάκτιση, η αδρεναλίνη, ο φόβος, η ντροπή αλλά και η υπερηφάνια, η κούραση, το ξενύχτι και το άκουσμα μαρτυριών, οι εκκλήσεις των συλληφθέντων, το ξύλο, το αίμα, τα μαυρισμένα αγάλματα και οι κατεστραμένες περιουσίες, οι αντιδράσεις των “σοφών” και η συμπαράσταση των γονιών, τα παιδιά, οι στολές, οι χαφιέδες, τα μαύρα γυαλιά ακόμα και μέσα στη νύχτα, τα μάτια που λαμπήριζαν είτε από τα δακρυγόνα είτε από τη συγκίνηση, το ποδοβολητό και οι βρισιές, τα χτυπήματα, ο ξερός ήχος του γκλομπ πάνω στα κόκκαλα, οι καπνοί και η ασφυξία, το κραγιόν κάτω από τα μάτια, οι οδηγίες πρώτων βοηθειών για τα δακρυγόνα, το αραιωμένο maalox σε σπρέυ στριμωγμένο μέσα στο σακίδιο, το δίκιο που σε πνίγει περισσότερο και από τα δακρυγόνα, τα σκυλιά που δεν ήξεραν προς τα που να τρέξουν, η γιαγιά που λιποθύμησε όταν πήγαν να την συλλάβουν τα ΜΑΤ, οι εγκλωβισμοί, η αναμονή και ο φόβος του στρατιωτικού νόμου, οι μαρτυρίες των φίλων για τους παρακρατικούς και τη βία, τις πέτρες που έσκαγαν δίπλα σου και για χιλιοστά δεν σε άφηναν στον τόπο, τα νεαρά πρόσωπα πίσω από τις αντισφυξιογόνες μάσκες και τις στολές, άλλα νεαρά πρόσωπα πίσω από μαντήλια και κουκούλες, το πτώμα του Γρηγορόπουλου πρωτοσέλιδο με τα μάτια ακόμα μισάνοιχτα, οι δηλώσεις επιφανών δικηγόρων, οι λαχανιασμένες φωνές των παιδιών στα μικρόφωνα του radiobubble που με τα κινητά στα χέρια έτρεχαν και ταυτόχρονα ενημέρωναν, την παραπληροφόρηση σε άλλα “επίσημα” μέσα, την κούραση και την αγωνία της διασταύρωσης και συγκέντρωσης πληροφοριών, την δημοσιογραφία των πολιτών, τις αφίσες των ελλήνων σχεδιαστών, την αγανάκτιση στα μέσα δικτύωσης από τα όσα απερίγραπτα τραγικά μοιραζόμασταν, τη φωτογραφία με το χέρι που κρατούσε έναν χαρτοφύλακα και έσταζε αίμα ή εκείνη με τους δύο ένστολους να σημαδεύουν παιδιά με όπλα… και τόσα άλλα, αμέτρητα. Όλοι μας θυμόμαστε και κάτι διαφορετικό, κανείς δεν βγήκε απ’ αυτόν τον Δεκέμβρη χωρίς μνήμες.

Θα γραφτούν πολλά, θα γίνουν αφιερώματα, οι απόντες εκείνου του Δεκέμβρη ξαφνικά θα θελήσουν να γίνουν πρωταγωνιστές κι εμείς θα γελάμε ειρωνικά γιατί θα ξέρουμε. Οι παρόντες όμως, οι πραγματικοί πρωταγωνιστές αυτών των ημερών, ας μη σιωπήσουν. Έτσι, για τη μνήμη.

Γιατί και φέτος Δεκέμβρη έχουμε…

Έκλεισε ο Πρύτανης την ΑΣΟΕ επ’ αόριστον, λόγω πολιτικής… γρίπης

Και για όσους δεν το έχετε πάρει ακόμα χαμπάρι, γίνονται επεισόδια αυτή τη στιγμή στο κέντρο της Αθήνας. Αν έχετε κάποια δουλειά στο κέντρο, προσέξτε γιατί έχουν πέσει χημικά και κάποιοι δρόμοι είναι κλειστοί.

Το “Δίκτυο Δημοσιογραφίας των Πολιτών” που δεν έγινε ποτέ και άλλες ιστορίες…

ολίγα που συνέβησαν στο radiobubble και την ελληνική bloggόσφαιρα πέρυσι το Δεκέμβρη

Οι πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία και η χρησιμότητα των “παλιών Μέσων”

Είναι φοβερό πως κάποιες φράσεις μπορούν να σε σημαδεύσουν μια ζωή και να τις βρίσκεις μπροστά σου ανά πάσα στιγμή.

Μια τέτοια φράση μου είπε κάποιος πριν από χρόνια. “Αγάπα με και κάνε ό,τι θες”. Τότε την είχα ερμηνεύσει σαν την απόλυτη παραχώρηση ελευθερίας. “Αγάπα με”, δεδομένο (ναι, σε κάποιες περιπτώσεις είναι δεδομένη η αγάπη και δεν υπάρχει πιο γλυκό συναίσθημα), “και πάρε όποια απόφαση θέλεις. Εγώ εδώ θα είμαι.” Τώρα, μετά από χρόνια και φτάνοντας στη θέση να τη λέω εγώ αυτή τη φράση, καταλαβαίνω πως στην πραγματικότητα είναι ό,τι πιο απαιτητικό και απόλυτο μπορείς να ζητήσεις από κάποιον.

Ή μάλλον είναι ένα μείγμα ελευθερίας, απαίτησης, παράκλησης… και όταν την ξεστομίζεις δεν μπορείς παρά να εύχεσαι ότι εσύ (ο πομπός) και αυτός (ο δέκτης), έχετε την ίδια θεώρηση για την αγάπη. Να περιλαμβάνει δηλαδή και για τους 2 σας ακριβώς, ή σχεδόν ακριβώς, τα ίδια πράγματα. Και φυσικά να μην εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία με τον τρόπο που συμφέρει μόνο εκείνον και όχι τους δυο σας ή τουλάχιστον αυτό που έχετε οι δυο σας.

Συμβουλή: αν δεν είστε έτοιμοι για όλα, για τα καλά και για τα κακά αποτελέσματα αυτής της φράσης, μην την πείτε ποτέ. Αν όμως είστε, έστω και λίγο, τότε αξίζει πραγματικά τον κόπο ως απόλυτη απόδειξη εμπιστοσύνης

Don't remain silent

25 Νοεμβρίου: Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Όπως κάθε φορά: μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την αφίσα όπως και όπου εσείς θέλετε, αρκεί να αναφέρετε τον δημιουργό. Feel free!

Σήμερα (Σάββατο 21 Νοεμβρίου), ο Αποστόλης Καπαρουδάκης στην εκπομπή του “Κενά Αέρος”, είχε καλεσμένους τους Βασίλη Σωτηρόπουλο και Πάνο Μιχαήλ σε μια συζήτηση πάνω στο θέμα που έχει προκύψει με την ΔΗΕ.

Την εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε/κατεβάσετε από εδώ.

Τις εξελίξεις μπορείτε να τις διαβάζετε εδώ

Eνημέρωση 18/11/2009: Καταθέσαμε υπόμνημα στο οποίο γράφουμε αυτά που γράφουμε και παρακάτω σε αυτό το post και αναμένουμε…

update:

“…το θέμα είναι μιλήσουμε ως πομποί και δέκτες για το νέο κύμα του
τολμηρού και του πρωτότυπου, να επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τον
εσωτερικό μηχανισμό των πραγμάτων, ν’ αναμετρηθούμε με τον αστερισμό
του διαφορετικού, να συνθέσουμε τις καινούριες μυθοπλασίες των καιρών,
εξερευνώντας τα όρια της προσωπικής έκφρασης και του μιντιακού
συντελεσμένου με ένα τρόπο διαφορετικό απ’ ότι έκαναν μέχρι τώρα οι
-αμαρτωλοί- προκάτοχοι. Οι καιροί το απαιτούν, το νέο μέσο το
επιτρέπει, η κούραση το κόσμου το αναμένει, η γενιά μας το μπορεί”

Όπως θα είδατε ίσως και στην ενημέρωση του αρχικού post, καταθέσαμε υπόμνημα, δια χειρός Βασίλη Σωτηρόπουλου (elawyer), με το οποίο εξηγούμαστε επισήμως.

Βρισκόμαστε σε διαδικασία αναμονής. Λογικά μεσ’ τις επόμενες ημέρες θα πρέπει να μας καλέσουν και να ενημερωθούμε και επίσημα για το ποιός είναι ο θιγόμενος από την εκπομπή του Πάνου Μιχαήλ και το εάν πρόκειται περί αγωγής, μήνυσης ή ό,τι, ποιός την κατέθεσε και για τι κατηγορούμαστε….

Μέχρι τότε, σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον, τον προβληματισμό, τις αναδημοσιεύσεις, τα blog post, τα twitts και είδους κινήσεις σας που βοήθησαν και συνεχίζουν να βοηθούν στη δημοσιοποίηση του θέματος.

Συνεχίζουμε να θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό, τη δεδομένη στιγμή, οι πολίτες να είναι όσο το δυνατόν πιο καλά ενημερωμένοι.

Ο Πάνος Μιχαήλ έχει ήδη δημοσιεύσει στο blog του, εδώ. Κι ο elaywer περί της νομικής διάστασης εδώ

Αντιγράφω από το www.radiobubble.gr

Η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ζητάει από το radiobubble τα στοιχεία (ip adresss) του Πάνου Μιχαήλ

Τρι, 17/11/2009 – 11:54 

Η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με έγγραφό της, μου ζητάει, ως διαχειριστή του ιστοτόπου radiobubble.gr, και μετά από σχετική εισαγγελική παραγγελία, να της γνωστοποιήσω “τα στοιχεία (ip address) του κατόχου του προφίλ Panos_Michail κατά τις ημερομηνίες 1 Νοεμβρίου και 9 Νοεμβρίου”.

1) Το radiobubble δε διατηρεί τις IP του χρηστών του. Οι IP θα μπορούσαν πιθανά να ανασυρθούν μέσω των log files του server μας, όμως

2) Θεωρούμε εκτός των ορίων της δεοντολογίας μας, του νόμου και του Συντάγματος της Ελλάδας, την παροχή προσωπικών στοιχείων των χρηστών μας.

3 ) Ο χρήστης με user name Panos_Michail… είναι ο Πάνος Μιχαήλ.

Ποτέ δεν το κρύψαμε, και ποτέ δεν το έκρυψε.

Το ζωντανό πρόγραμμα, αυτό που εκπέμπεται από το στούντιο μας, αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθρώπους επώνυμους που με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, του συγγραφέα, του σκηνοθέτη, του ποιητή, του λάτρη της μουσικής, του blogger, του ενεργού πολίτη εν γένει, δημιουργούν και εκπέμπουν ραδιοφωνικές εκπομπές.

Εκπομπές (επιτρέψτε μας) υψηλού επιπέδου, που τιμούν και το radiobubble και εν γένει τις έννοιες “δημόσιος λόγος”, “δημοσιογραφία”,  “τέχνη”, “ραδιόφωνο” και “νέα μέσα”.

Ακόμη και οι bloggers που εκπέμπουν τις εκπομπές τους μέσω του radiobubble χρησιμοποιώντας μόνο το διαδικτυακό τους ψευδώνυμο, είναι πρόσωπα ιδιαιτέρως γνωστά στη διαδικτυακή κοινότητα και την ελληνική κοινωνία…
Όσα βγαίνουν στον αέρα από τα μικρόφωνά μας, ακολουθούν πιστά όχι μόνο τους νόμους, αλλά και -με δική μας πρωτοβουλία- τον κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, της οποίας άλλωστε αρκετά μέλη της κοινότητάς μας είναι μέλη.

Εγώ προσωπικά, ως διαχειριστής του ιστοτόπου, αναλαμβάνω με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση την ευθύνη όσων εκπέμπονται από το ζωντανό μας πρόγραμμα.

Επίσης, μαζί με τον Πάνο, θα γνωστοποιήσουμε και τυπικά στις αρχές… τα ήδη  γνωστά σε όλους στοιχεία του.

Και θα περιμένουμε τις εξελίξεις, ώστε να απαντήσουμε αναλόγως.

Μέχρι τότε, καλούμε κάθε νοήμονα ενεργό πολίτη αυτής της χώρας και ιδιαίτερα τη διαδικτυακή κοινότητα να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί για το θέμα.

Σας προτείνουμε, καταρχάς, να ακούσετε την εκπομπή του Πάνου της 1/11/2009 την οποία θα  βρείτε εδώ, καθώς και την εκπομπή της 9/11/2009 που θα βρείτε εδώ ώστε να αποκτήσετε προσωπική άποψη για το περί τίνος πρόκειται.

Μόνο να εικάσω θα μπορούσα αυτή τη στιγμή ποιός ή ποιοί, λανθασμένα θα μπορούσαν να θεωρήσουν εαυτόν θιγόμενο…

Eάν σήμερα ξεκινάει μια νέα εποχή για το ελληνικό διαδίκτυο και για αυτό που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ως δημόσιο λόγο, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε παρέα το επόμενο διάστημα.

Το σίγουρο είναι, ότι όποια κι αν είναι αυτή η “νέα εποχή”, θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να φέρει ως συστατικά στοιχεία της, όλα εκείνα για τα οποία επί χρόνια δουλεύουμε σκληρά και έχουν να κάνουν με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.

Όλα αυτά που μας έφεραν κοντά με χιλιάδες ανθρώπους και έκαναν κάτι παραπάνω από ευανάγνωστο το ποιός είναι ο λόγος ύπαρξης και η προσφορά του διαδικτύου και των νέων μέσων.

Τα οποία νέα μέσα, όσο περνάει από το χέρι μας, δε θα γίνουν παλιά.

Με την ελπίδα να κερδίσει η λογική…

Για την ανοικτή ραδιοφωνική κοινότητα radiobubble.gr

Αποστόλης Καπαρουδάκης
με user name Αποστόλης Καπαρουδάκης
και επίσης διαδικτυακό όνομα Eυριπίδης Αγγελόπουλος

(ως τραγική ειρωνία σήμερα…) 17 Νοεμβρίου του 2009

* Όλες οι εκπομπές του Πάνου Μιχαήλ βρίσκονται εδώ. Και το blog του εδώ http://greek-lolita.blogspot.com/

*Για το νομικό μέρος της υπόθεσης θα μιλήσουν πιο ειδικοί από εμένα. Αναμένουμε το άρθρο του elawyer Βασίλη Σωτηρόπουλου ο οποίος έχουμε τη χαρά να χειρίζεται νομικά την υπόθεση. Να επισημάνω μόνο την ανάγκη να υπάρξει σύντομα ένα ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο σε σχέση με το ποια είναι στο διαδίκτυο προσωπικά δεδομένα και ποια όχι, ώστε να ξέρουμε κι εμείς πως θα πορευτούμε. Τις θέσεις μας επ’ αυτού, τις ακούτε έτσι κι αλλιώς στις εκπομπές μας εδώ και πολύ καιρό.

*Εάν υπάρξουν εξελίξεις θα πραγματοποιήσουμε άμεσα έκτακτες ενημερωτικές εκπομπές και νέες δημοσιεύσεις, μείνετε συντονισμένοι στο liveradio και στην ιστοσελίδα…

* H εικόνα του post είναι του Πάνου Μιχαήλ.

* Για το twitter προτείνουμε ως tag το #spfr (εννοώντας speech freedom)