06
Ιαν.
09

Χωρίς τίτλο, γιατί έτσι.

Από χθες και μετά τους πυροβολισμούς που δέχτηκε ο νεαρός αστυνομικός στα Εξάρχεια, έχουν γραφτεί πολλά και ενδιαφέροντα κείμενα. Αναλύσεις, απόψεις, ευχολόγια, κλπ. Δεν σχολιάζω το σωστό ή το λάθος όλων αυτών, εξ’ άλλου σε κάτι που έχει γραφτεί κάτω από ένα υποκειμενικό πρίσμα, δεν χωράει η χαρακτηρισμός «λάθος» ή «σωστό». Η άποψη του καθενός είναι σεβαστή, άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά εδώ μέσα. Χεράκια έχουμε, στοματάκι έχουμε, ας βρούμε και το κουράγιο λοιπόν να πούμε την δική μας γνώμη ο καθένας.

Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση όμως, ήταν η αργή αντίδραση. Ένας άνθρωπος πυροβολήθηκε εν ψυχρώ και γράφτηκαν λίγα (και καλά, βέβαια). Ελάτε τώρα… πραγματικά πιστεύετε πως όλοι οι μπάτσοι είναι γουρούνια και δολοφόνοι; Με την ίδια λογική, όλοι όσοι είναι μεταξύ 15 & 25 ετών είναι κουκουλοφόροι και ταραξίες, όλοι οι κάτοικοι των Εξαρχείων ταραχοποιά στοιχεία, όσοι φορούν αθλητικά φούτερ με κουκούλα είναι αναρχικοί και η λίστα δεν έχει τέλος. Γι’ αυτά τα «σακουλιάσματα» δεν σηκώσαμε τις γροθιές μας στον αέρα; Γι’ αυτές τις γενικεύσεις (και γι’ αυτές, εκτός των άλλων) δεν φάγαμε τόνους χημικών στη μούρη; Από την άλλη πλευρά όταν ο μεγαλοδικηγόρος βγαίνει στα κανάλια και πλέκει το εγκώμιο του νεαρού μπάτσου όχι λόγω των όσων – καλών ή κακών –  έχει κάνει αλλά λόγω των εξαιρετικά υψηλών βαθμών του στο σχολείο (!!!), γιατί να μην τον αποκαλέσουμε κι εμείς απλά μπάτσο… Είναι κι αυτή μια άποψη. Άλλο ένα παράδειγμα υποκειμενικής αξιολόγησης μια ανθρώπινης ζωής. Κι εγώ αυτό θα πω αύριο στο παιδί μου: βγες αριστούχος από το σχολείο παιδί μου και κάνε ό,τι θέλεις στη ζωή σου. Πλέον το απολυτήριο εκτός από μια καλή επαγγελματική προοπτική (σκατά, όπως και τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά), χρησιμεύει και ως στοιχείο υπεράσπισής σου μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων ή ακόμα χειρότερα, στις ψυχρές και «αντικειμενικές» αίθουσες των μεγαλοκαναλιών…

Το θέμα είναι ότι τόσες μέρες ξεσηκωθήκαμε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, και διαδηλώναμε ενάντια στην κάθε είδους μορφή βίας. Το βασικότερο αίτημα τουλάχιστον αυτό ήταν. Απ’ αυτό ξεκίνησαν όλα, από την αναίτια δολοφονία του Γρηγορόπουλου και την ανασφάλια που τόσο έντονα αισθανθήκαμε όλοι μας. Πώς ξαφνικά έχουν μπλέξει τρομοκρατικές οργανώσεις και διάφορα άλλα παρόμοια, δεν έχω καταλάβει. Πολλοί λένε πως ήταν αναμενόμενο. Μία σου και μία μου, που λέμε. Μπάτσος σκότωσε πιτσιρικά, πιτσιρικάς σκοτώνει μπάτσο. Απλά, λιτά και απέριττα και κάπως έτσι εκτονώνεται και το κλίμα και όλοι επιστρέφουμε στα σπίτια, στις δουλειές και στα σχολεία μας. Είσαι σίγουρος;

Και όσο εμείς εδώ σκοτωνόμαστε μεταξύ μας με κλεμμένα όπλα και τρομοκρατικές οργανώσεις-φαντάσματα, στη Γάζα το λουτρό αίματος συνεχίζεται με τις ευλογίες – σχεδόν – όλων ή τουλάχιστον με την ανοχή τους. Κάτι που σε μένα προσωπικά δεν κάνει καμία διαφορά. Το να ανέχεσαι μία κατάσταση ισοδυναμεί με αποδοχή της. Καθαρά και ξάστερα. Κι ας χρυσώνουν το χάπι όσο περισσότερο θέλουν και μπορούν.

Χρόνια πολλά λοιπόν για την ημέρα και μακάρι έστω και για λίγο, ένα μικρό κομματάκι φώτισης να πέσει πάνω στα κεφάλια μας.

Υ.Γ. Και για όσους δεν κατάλαβαν, φυσικά και δεν συμφωνώ που ένας άνθρωπος 21 ετών βρέθηκε στην εντατική του νοσοκομείου με αμέτρητα τραύματα πάνω του.

Υ.Γ.2: Και για όσους επίσης δεν κατάλαβαν, οι απόψεις που έχω εκφράσει μέχρι και σήμερα για το θέμα του Γρηγορόπουλου και της αστυνομικής βίας, επίσης δεν αλλάζουν. Οι εν ψυχρώ δολοφονίες όμως, ποτέ δεν με βρήκαν σύμφωνη.

Advertisements

4 Responses to “Χωρίς τίτλο, γιατί έτσι.”


  1. Ιανουαρίου 6, 2009 στο 17:20

    Καλησπερες!!!
    Δυο τρια πραγματακια

    Στους δρομους (ξανα)βγηκαμε μετα απο χρονια γιατι δεν γουσταρουμε την απροκαλυπτη βια και ιδιαιτερα την κρατικη βια που σκοτωνει αθωα παιδια.
    Αυτο δεν σημαινει οτι επικροτουμε τις προβοκατορικες – τραμπουκικες – «τρομοκρατικες» επιθεσεις εναντιον 21χρονων συμπολιτων μας, επειδη απλα ετυχε να φορανε μια στολη.

    Το εχω γραψει, άλλη μια επαναληψη δεν βλαπτει.
    Πιστευω οτι ο κοσμος δεν εχει τιποτα με τους απλους αστυνομικους οι οποιοι μπορει να ειναι τα αδελφια μας, οι φιλοι μας, οι γειτονες μας. Εχει ομως πολλά με τους μπατσους που δολοφονουν στα καλα καθουμενα και επισης εχει και με τα ΜΑΤ. Τα οποια αφηνουν ελευθερους τους βανδαλισμους και ριχνει εκατονταδες δακρυγονα απεναντι ακομα και σε μαθητες

    Το οτι δεν γουσταρουμε τη βια ομως δεν σημαινει οτι πρεπει να κλειστουμε στα σπιτακια μας, φοβουμενοι τον κακο μας τον καιρο και δεν ξερω και γω τι αλλο. Οι ψευτο-«μαγκιες» της δεξιας δεν περνανε πλεον.

    Αυτοι που φοβουνται ειναι οσοι καθονται σπιτι τους και βλεπουν πολλη τηλεοραση, αυτοι που δεν παιρνουν χαμπαρι το τι εγινε στο Βατοπεδι και αυτοι που δεν πανε στα Κυθηρα γιατι κανει κρυο. Γιατι ρε κυρ πρωθυπουργε το περσινο τζακετ που ειχες οταν πηγες στην Ηλεια δεν σου κανει φετος; Παχυναμε κι αλλο;
    Μπουρδα ε μπουρδα!!!

  2. Ιανουαρίου 7, 2009 στο 10:41

    @Αντώνη, εσύ τα λες καλύτερα από μένα! 🙂 Καλημέρα και φιλιά.

  3. Ιανουαρίου 7, 2009 στο 11:23

    Καλημερα Μαρια, καλη βδομαδα!

    Η έκφραση αποψεων με διαφορετικα λογια δεν μπαινει σε κλιμακα καλυτερου ή χειροτερου, οταν ειμαστε στην ιδια οχθη του ποταμου.
    🙂

  4. Ιανουαρίου 7, 2009 στο 11:26

    @Αντώνη, καλημέρα! Συμφωνούμε 😀 Ανασχηματισμός σήμερα, ε; χαχαχαχα, σε καλό μας… Φιλιά!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: