17
Φεβ.
10

Κική Δημουλά: περί μυαλού και ελπίδος…

«Ξέρετε τι τέρας είναι το μυαλό; Το μυαλό μπορεί να δημιουργήσει, το μυαλό είναι ένας Θεός ο οποίος δημιουργεί τον κόσμο από την αρχή. Έναν άλλο κόσμο. Αναπληρώνει, αντικαθιστά, είναι φοβερό το τι κάνει ένα μυαλό και πώς παλεύει και τις στερήσεις και πώς διορθώνει σαν τον μεγαλύτερο αισθητικό της ασχήμιας και πώς τις παρακάμπτει. Είναι απίστευτο. Και πώς κρατάει αυτά τα αφηνιασμένα και σπασμένα ηνία της ελπίδας, γιατί ενώ η λογική λέει «δεν υπάρχει ελπίδα βρε αδελφέ». Ναι, αλλά ελπίζεις. Μα είναι τρελό. Ελπίζεις. Υπάρχει ελπίδα;»

Απάντηση: Υπάρχει ελπίδα…

Advertisements

4 Responses to “Κική Δημουλά: περί μυαλού και ελπίδος…”


  1. Φεβρουαρίου 17, 2010 στο 12:54

    αλλοι έχουν ανάγκη την ελπίδα για να συνεχίσουν.. την ευχή.. και τα 2.. δε βαριέσαι.. όλα στο μυαλό μας είναι.. αν μπορούμε να το κοροιδέψουμε.. μπορέι να ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί η ευχή για καλή διάθεση.. αλλά μια κι εγώ την έχω ασχέτως συνθηκών.. μπορεί απλά να είναι χημικό το θέμα.. χαχαχα παραλλήρησα πάλι :):)
    καλησπερούδια μαράκι μου :):)

  2. Φεβρουαρίου 22, 2010 στο 11:07

    @Koulpa, μα η ελπίδα δεν έκανε ποτέ κακό σε κανένα 😉 Φιλιά!

  3. 3 παπι
    Μαρτίου 7, 2010 στο 11:46

    Το μυαλό είναι το σπίτι μας. Ζούμε μέσα στις σκέψεις, τις ελπίδες, τις απογοητεύσεις μας. Αν οι γρίλιες των παραθύρων του είναι κλειστές, πλάθουμε τον δικό μας κόσμο φωτεινό ή σκοτεινο. Όταν τις ανοίξουμε μπαίνει το φως της πραγματικότητας. Μας αναζωογονεί με τις χαρόυμενες ηλιακτίδες του φωτεινού ήλιου και μας καλεί σε έναν περίπατο στον πραγματικό κόσμο ή μας μελαγχωλεί με την θαμπή διήθηση του φωτός μέσα από τα σύννεφα. Όταν η βροχή περιλούζει την γκρίζα πόλη, παιρνεις την ομπρέλα σου και βαδίζεις στους λασπωμένους δρόμους. Όταν ξεσπά καταιγίδα μένεις στο καταφύγειό σου περιμένοντας-ελπίζοντας στο τέλος της.
    Το μυαλό είναι το σπίτι μας.Θέλει αγάπη και φροντίδα. Αν κάποιοι που καλοδέχτηκες να στο βρωμίσουν, άνοιξε τα παράθυρα να ρθεί φρέσκος αέρας. Καθάρισε, βάλε λουλούδια στα βάζα, ξεκουράσου και κάλεσε άλλους, που γνωρίζοντας πια, θα στο σεβαστούνε.

  4. Μαρτίου 8, 2010 στο 13:12

    @Παπί, μ’ αρέσει αυτό που έγραψες 🙂 Καλώς μας ήρθες!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: